Oud-Katholieke Parochie
Sint Willibrordus

Ieder echtpaar of stel heeft ze wel eens, periodes dat het niet goed gaat in de relatie. Wil een relatie hier doorheen komen, dan is praten noodzakelijk. Even weer echt contact maken en je belevingswerelden weer met elkaar delen. Wanneer het leven dan vol is met werk, carrière, huishouden en kinderen, dan ontbreekt hiervoor de tijd. Dan kan het een uitkomst zijn om samen even er tussen uit te zijn. Weer tijd met zijn tweeën doorbrengen en ervoor zorgen dat niets of niemand daartussen kan komen. Je kunt elkaar dan weer goed verstaan, begrijpen en zelfs de nodige aanpassingen doen om samen verder te komen.

De relatie met God

Ook met God kunnen we een relatie hebben. Als we gelovig zijn opgevoed, dan kan deze relatie een stevige en diepe basis hebben. Toch kan ook die relatie problematisch worden, bijvoorbeeld wanneer je iets heel ergs mee maakt. Sommige mensen vallen dan terug op hun geloof, andere verliezen het. Maar ook minder dramatische zaken kunnen de relatie met God vertroebelen. Net als met de relatie met een partner zijn er vaak allerlei zaken die tussen ons en God komen te staan:
-De zorgen om het dagelijkse bestaan van jezelf en dierbaren kan het moeilijk maken om tijd voor God te vinden. Je kunt zo opgaan in de dagelijkse beslommeringen dat elke dag overgaat in een andere zonder dat het betekenis krijgt, zonder een moment van zingeving.
-Ook kunnen we opgaan in het nastreven van onze behoeftes en verlangens. We willen onszelf verwerkelijken, onze dromen waarmaken: een mooie baan en carrière, een groot huis en een dure auto.
-Er is veel afleiding in de wereld, met name door de media. Er zijn veel reclames die ons spullen aanpraten die we niet nodig hebben. Zelfs in programma’s wordt er nog reclame gemaakt.

We worden dus afgeleid en leven niet langer meer met God, maar alleen nog voor onszelf en de onzen. Misschien denkt u nu: Mogen we dan alleen nog met God en geloof bezig zijn? Dat zou de kerk wel willen! Er is toch ook nog leven buiten de kerk.

Maar God vraagt niet van ons om alleen maar met geloof en kerk bezig te zijn. Ook geloof en kerk zelf vragen dit niet. Er is een leven buiten het geloof en de kerk, maar geloof en kerk wijzen ons er juist op dat er nog een leven is buiten onszelf en de onzen. We geloven in een God die geen offers van ons vraagt. Het gaat niet om kerkdiensten. Maar God stelt ons wel de vraag: Mens, waar ben je? Kaïn, waar is je broer? Geloof en kerk vragen niet om een supervroom leven, maar juist om een realistisch leven: Kijk naar de wereld om je heen. Zie ook de andere mensen. Hoe leven we dan? Met elkaar of langs elkaar heen?

Een land in crisis

Dat we zo met onszelf bezig zijn, merken we aan de crisis. Iedereen in Nederland praat erover en een van de eerste initiatieven is het versoepelen van de milieunormen. Gezinnen geven nu minder uit aan goede doelen en het milieu. Kortom: De zorg voor onszelf en de onzen verdringt ons verantwoordelijkheidsgevoel voor de ander. Maar raakt diezelfde crisis de mensen in arme landen niet veel harder dan dat ze ons raakt? Zorgt de verwaarlozing van het milieu straks niet juist voor meer kosten? Juist in deze tijd van economische crisis worden we uitgedaagd om voor de ander te blijven zorgen. Nu niet vanuit onze overvloed, maar van wat we ook zelf nodig hebben. Het worden dan echte offers.

In de woestijn
We worden in het dagelijkse leven afgeleid, verleid om te leven zonder God. Het boek Genesis vertelt ons over de uiterste consequentie van het leven zonder God: de zondvloed. God veegt in het verhaal alles schoon, maar met een klein restje rechtvaardigen begint Hij iets nieuws. Hij geeft in het stukje dat we gelezen hebben de belofte dat er geen zondvloed meer zal komen, maar dat we altijd de kans op bekering krijgen; dat we opnieuw mogen beginnen.

Dat vinden we ook terug in Jezus’ optreden. Na zijn doop drijft de Geest hem de woestijn in. Daar wordt hij op de proef gesteld. Maar hij komt eruit en kan aan zijn opdracht beginnen met de boodschap: Kom tot inkeer en hecht geloof aan dit goede nieuws.

Ook wij gaan nu de woestijn in vanuit die verstoorde relatie met God. God zegt in feite: Ik moet eens een hartig woordje met je praten! In de woestijn worden we op de proef gesteld: we worden ons bewust van alle verleidingen van de wereld. We komen onze zwakheden onder ogen. Pas dan kan God tot ons hart spreken. Pas dan kunnen we zelf in ons hart kijken en open staan voor Gods stem.

Bevrijding

De veertigdagentijd biedt ons de kans om ons echt te bevrijden van de verleidingen van de wereld. We ervaren dat onze zorgen betrekkelijk zijn en komen tot de vraag: Wat hebben we nu echt nodig? Met die vraag kunnen we open staan voor God en dan horen we: Leef met Mij en met elkaar. Dan kunnen we op zoek gaan naar onze broeders en zusters en zijn we niet langer opgesloten in onze eigen wereld. In de Veertigdagentijd worden we op onszelf teruggeworpen en krijgen we de kans om al het overbodige los te laten. We worden bevrijd van de verleidingen en kunnen open staan voor God, de God die wil dat we leven voor Hem en voor elkaar.

Een andere kijk op de Veertigdagentijd

Misschien kunnen we de Veertigdagentijd als een vakantie zien: er even tussenuit en tijd nemen voor wat anders. Ik wens u een goede vasten.

Oud-Katholieke Parochie Sint Willibrordus

Arnhem

Oud-Katholieke Parochie
Sint Willibrordus