Oud-Katholieke
Parochie
Sint Willibrordus
Arnhem
Worden bankiers gesteund door het evangelie?
Petrus en Paulus: totaal verschillend
Wij zijn een bouwwerk van de Geest
Het ontvangen van de communie is een opdracht
Veertigdagentijd: er even tussenuit
Het kerstverhaal anders verteld
Kerstmis: de bevrijding is begonnen
Geloven is niet mogelijk zonder ervaring
Maria Magdalena, de apostelgelijke
Mijn juk is zacht, mijn last is licht
Geen consumenten maar een herderlijk volk
Geen bevrijding zonder bekering
Kunnen we weer leven in de geest van het martelaarschap?
Willen wij nog wel leiding ontvangen?
We verrijzen nu al uit de dood
"Wees blijde temidden van het lijden"
Opdracht van de Heer in de tempel (Maria Lichtmis)
Kind dopen antwoord op openbaring God
Bent u degene die komen zou of moeten we een ander verwachten?
De rijke man en de arme Lazarus
De eerste en de laatste plaats
|
|
Exodus
12, 1-14 |
Preek van pastoor remco Robinson, Witte Donderdag 2009
Conflicten zijn zo oud als de kerk
Dat de kerk niet altijd zo heilig is als ze zou moeten zijn, is waarschijnlijk voor u niets nieuws. In deze Veertigdagentijd ben ik geconfronteerd met een conflict in deze parochie. Een conflict ontstaan door slechte communicatie, angst voor conflicten en angst voor de eigen positie. Een conflict waarbij ik eerst aan de zijlijn stond, maar die vervolgens mij meezoog in de neerwaartse spiraal. Dergelijke conflicten zijn niets nieuws in de kerk, ook niet in onze Oud-Katholieke Kerk.
Dat wordt ons duidelijk uit het boek Handelingen en de brieven van Paulus. We lezen over de conflicten tussen christenen die aan de Joodse Wet willen vasthouden en christenen die dat willen loslaten. In de tweede lezing schrijft Paulus aan de gemeente van Korinthe. Ook daar is onenigheid. Er is een groot verschil tussen de armen en de rijken. In die tijd was er geen duidelijke kerk met een liturgie, maar was er een gemeenschappelijke maaltijd. Hiervoor bracht iedereen eten en drinken mee. Tijdens die maaltijd werd er gelezen uit het Oude Testament, werden verhalen over Jezus verteld en op een bepaald moment nam de leider brood en wijn en deed na wat Jezus deed bij het Laatste Avondmaal.
Het probleem in Korinthe was dat de rijken die natuurlijk veel meer eten meenamen dan de armen, dit eten zelf ook opaten, terwijl de armen tekort kwamen. Men vond waarschijnlijk dat voordat het Laatste Avondmaal werd herdacht, het eten nog van de mensen zelf was. Pas daarna werd het de maaltijd van de Heer. Paulus waarschuwt de gemeente dat dit zo niet gaat en roept weer in herinnering wat hijzelf geleerd heeft, namelijk hoe Jezus zelf brood en wijn deelde met zijn leerlingen. Dat is normatief en met dat beeld voor ogen hoopt Paulus het conflict in Korinthe op te lossen.
Helpt de herinnering?
Waarom doet Paulus dit? Waarom zou de herinnering aan het Laatste Avondmaal helpen om het probleem dat de rijken hun eigen eten opeten voordat ze het hebben gedeeld met de armen oplossen? Dat wordt duidelijk als we dieper ingaan op wat er gebeurde tijdens dat Laatste Avondmaal.
Doe dit om mij te gedenken
Dat kort na Jezus’ kruisiging er al veel problemen waren, is verbazingwekkend, maar misschien ook wel geruststellend voor de kerk van vandaag. Zelfs de mensen die Jezus in levende lijve hadden meegemaakt, bleken niet in staat zonder problemen voort te zetten, wat hij begonnen was.