![]() |
Oud-Katholieke
Parochie
|
||
| God liefhebben betekent meewerken aan Zijn orde | |||
|
Worden bankiers gesteund door het evangelie? Petrus en Paulus: totaal verschillend Wij zijn een bouwwerk van de Geest Het ontvangen van de communie is een opdracht Veertigdagentijd: er even tussenuit Het kerstverhaal anders verteld Kerstmis: de bevrijding is begonnen Geloven is niet mogelijk zonder ervaring Maria Magdalena, de apostelgelijke Mijn juk is zacht, mijn last is licht Geen consumenten maar een herderlijk volk Geen bevrijding zonder bekering Kunnen we weer leven in de geest van het martelaarschap? Willen wij nog wel leiding ontvangen? We verrijzen nu al uit de dood "Wees blijde temidden van het lijden" Opdracht van de Heer in de tempel (Maria Lichtmis) Kind dopen antwoord op openbaring God Bent u degene die komen zou of moeten we een ander verwachten? De rijke man en de arme Lazarus De eerste en de laatste plaats |
Liefde verstoort de orde
Als God ons liefheeft, liefde is, waarom ervaren we het dan zo weinig? Gods liefde is radicaal anders dan mensenliefde Gods liefde is heel iets anders dan mensenliefde. Daarom ervaren we die liefde niet als een verliefdheid, als partnerliefde. Gods liefde is anders. Alleen al omdat zij niet bij onszelf begint. Er is geen liefde, omdat wij een gevoel hebben. Gods liefde was er al voordat wij er waren. Sterker nog, de Bijbel leert ons dat we alleen kunnen liefhebben, omdat God ons liefheeft. Ook is Gods liefde niet evenredig zoals in een menselijke relatie. Gods liefde is ondenkbaar groter dan mensenliefde en ook al beantwoorden wij Zijn liefde niet, ook al willen we Hem niet eens kennen, toch blijft Hij van ons houden. Tenslotte is Gods liefde niet exclusief. Het is niet als in een partnerrelatie dat als God van jou houdt, Hij niet van een ander mag houden. Zijn liefde voor ons sluit de liefde van anderen niet uit. Niet abstract Toch blijft het vaag, Gods liefde. Je kunt je er niet veel bij voorstellen. Toch is Gods liefde niet abstract, in tegendeel, ze is heel concreet, uit zich in daden. De eerste liefdevolle daad van God was onze schepping. Hij maakte niet bij wijze van hobby of experiment een mens en zei toen: ‘Zoek het naar uit!’ Nee, de schepping van de mens begon pas nadat God de chaos van de aarde had geordend. U kent het wel: de aarde was woest en leeg. God scheidt dan licht van duisternis, dag van nacht, land van water, enz. Hij brengt orde aan die nodig is om te kunnen leven. Pas dan maakt Hij alle levende schepselen en uiteindelijk de mens. Maar het verhaal leert ons ook dat het niet goed ging. God had de mens wel lief, maar de mens beantwoordde die liefde met ongehoorzaamheid, met concurrentie. De mens wilde volgens het verhaal gelijk worden aan God. Dat maakte een einde aan het paradijselijke leven van de mens. De mens heeft kennis van goed en kwaad en kan dus ook het verkeerde doen, lijden veroorzaken, de orde die God heeft geschapen, verstoren. Niet losgelaten Toch laat God mens niet los. Hij stuurde mensen naar Zijn Geest, zoals Noach, Mozes, de profeten en degene die voor ons ultieme bevrijding bracht, Jezus. In een wereld die geen paradijs meer is, moesten zij de juiste weg aangeven. God blijft dus van de mens houden. God laat zo zien dat liefhebben niet als menselijke verliefdheid is. Die gaat weer weg. Goddelijke liefde is blijvend. Jezus zegt daarom: ‘Blijf in mijn liefde’. Het gaat om leven in Gods Geest, die ook de Geest van Jezus is. Net als God en Jezus concrete dingen deden, moeten ook wij concreet Gods geboden opvolgen. De uiterste navolging van Jezus is dan je leven geven voor je vrienden. Omdat we uitgedaagd worden om net zo lief te hebben als God, is het onmogelijk om God lief te hebben als je je broeder of zuster haat. Dan leef je niet meer in Zijn Geest die net als bij schepping orde brengt. Waneer wij onze naaste liefhebben, brengen ook wij orde in chaos, zoals Franciscus bad: Maak mij, Heer,tot een instrument van uw vrede:laat mij liefde brengen
waar haat is, eenheid waar mensen verdeeld zijn, vergiffenis schenken
aan mensen die zwak zijn; laat mij hoop geven aan wie niet meer hoopt,
geloof aan wie twijfelt; laat mij licht brengen waar het duister is en
vreugde waar mensen bedroefd zijn. Gods liefde blijft niet vaag De boodschap van de lezingen van vandaag lijkt vaag: Het gaat over liefde; God is liefde. We zeggen het zo gemakkelijk, maar beseffen we het werkelijk, ervaren we het werkelijk? Dat blijkt erg moeilijk. Maar de liefde van God is alles behalve vaag. Het is een golf van liefde, die begint bij de schepping. Ook als het niet goed gaat, wil God nog bijsturen. Het is een voortgaand proces van orde brengen in menselijke chaos. Jezus is hierbij het ultieme voorbeeld; in de chaos van de dood brengt Hij uit liefde het leven. Daarin ligt voor ons de oproep om lief te hebben! Dat moeten we concreet in daden doen door de geboden op te volgen en door zelfopoffering. ‘He’s just not that into you’ In de mei-vakantie heb ik een film gezien over romantische liefde. In
de film waren verschillende mensen die in relaties terecht kwamen, die
relatie verbraken of die op zoek waren naar iemand. De film gaf een mijns
inziens totaal verkeerd beeld van liefde: liefde in relaties is verliefdheid
die zoals bij een puber chaos brengt. En toch is de vervulling van het
leven. Als je die kans mist, kun je nooit meer gelukkig worden. Je vindt
dan nooit de ware. Maar onze traditie leert dat liefde blijft, dat zij
juist orde brengt en niet streeft naar eigen geluk, maar naar zelfopoffering.
Als we zo liefhebben, delen we in Gods liefde, de liefde tussen de Vader
en de Zoon, de heilige Geest. |
||