![]() |
Oud-Katholieke
Parochie
|
||
| Bereid de weg van Heer | |||
|
Worden bankiers gesteund door het evangelie? Petrus en Paulus: totaal verschillend Wij zijn een bouwwerk van de Geest Het ontvangen van de communie is een opdracht Veertigdagentijd: er even tussenuit Het kerstverhaal anders verteld Kerstmis: de bevrijding is begonnen Geloven is niet mogelijk zonder ervaring Maria Magdalena, de apostelgelijke Mijn juk is zacht, mijn last is licht Geen consumenten maar een herderlijk volk Geen bevrijding zonder bekering Kunnen we weer leven in de geest van het martelaarschap? Willen wij nog wel leiding ontvangen? We verrijzen nu al uit de dood "Wees blijde temidden van het lijden" Opdracht van de Heer in de tempel (Maria Lichtmis) Kind dopen antwoord op openbaring God Bent u degene die komen zou of moeten we een ander verwachten? De rijke man en de arme Lazarus De eerste en de laatste plaats |
De wegen zijn in Nederland al volop bereid Elke berg of heuvel moet worden geslecht, elk ravijn gevuld. De wegen moeten bereid worden. Als we kijken naar het Nederlandse landschap, dan zien we dat de wegen volop bereid zijn. Overal zijn er wegen. Bergen of ravijnen zijn er bijna niet. Alle andere obstakels voor Nederlandse infrastructuur zijn eveneens kundig weggewerkt. Was het ook maar zo met onze eigen drempels en obstakels in het leven. Dat zou alles veel gemakkelijker maken. Verlangen Vorige week ging het over verlangen: het religieus verlangen naar bevrijding. We kennen het niet meer en ervaren het niet meer zo. We hebben het goed en dan zijn er minder verlangens. Toch hebben ook wij ervaringen van gebrokenheid, bijvoorbeeld als het gaat om onze gezondheid, vanwege ouderdom of verlies. Dat roept verlangens op naar vroeger of juist naar de toekomst, in elk geval naar bevrijding. Dat verlangen is belangrijk in de advent. We moeten het onder ogen komen en gebruiken als ons verlangen naar bevrijding én naar de bevrijder. Kerstmis is dan de hoop op vervulling onze eigen religieuze verlangens. Bereid weg van de Heer Vandaag lezen we dat we de weg moeten bereiden voor de Heer. De profeet Baruch geeft een boodschap van bevrijding, van vrijheid in de vorm van een oproep de weg te bereiden, want God komt om koning te zijn over Israël. Dit beeld komt uit een profetie van Jesaja. Deze gebruikt het beeld van de uittocht uit Egypte om zijn volk in ballingschap hoop te geven. Zoals het volk uit Egypte bevrijd is en naar het beloofde land geleid, zo ook zal God het volk bevrijden uit Babylonië en terugbrengen naar Israël. Niet alleen Baruch neemt dit beeld op. Ook de evangelist Lucas legt het in de mond van Johannes de Doper. Johannes de Doper wordt zo de voorloper van Jezus. Door zijn prediking creëert hij bij het volk het besef dat het verkeerd gaat, dat bekering nodig is. Daarom reikt hij het doopsel aan. Zo creëert Johannes openheid voor het evangelie van Jezus. Onze drempels Ook wij hebben de taak om de weg voor de Heer te bereiden. Je kunt het spiritueel opvatten. Vorige week stelden we de vraag naar verlangens. Nu volgt de vraag naar onze drempels. Welke drempels ervaren we in ons leven. Waarom zijn wij niet vrij, voelen we ons niet verlost, maar ervaren we het leven als een last of is het tenminste soms lastig. Als we onze verlangens kennen, dan mogen we nu leren kennen wat de vervulling van onze verlangens in de weg staat. Dit is belangrijk, omdat we ons dat vaak niet bewust zijn. Het is een hoge berg van belemmeringen die ons ervan weerhoudt ook maar te denken aan een oplossing. Vaak zijn de problemen een kluwen van factoren, die ingewikkeld zijn en elkaar versterken. Die berg van belemmeringen moet geslecht worden. Daarvoor is het noodzakelijk de kluwen te ontrafelen en de problemen een voor een onder ogen te komen. Dat doen de meeste mensen niet. Dat durven we vaak niet. Vaak is het moeilijk om in beweging te komen en eraan te beginnen. Nu weten we wat het probleem is: een hoge berg van ingewikkelde problemen waar we niet aankomen. Maar wat als we beginnen met ontwarren? Waar komen we dan mee oog in oog te staan? Komen we onszelf tegen? Blijkt het probleem niet alleen bij de ander te liggen, maar voor meer dan de helft bij mijzelf? Stuiten we op een schuldvraag. Misschien zijn we zelf voor een groot deel debet aan ons probleem. Ook de angst voor verandering van situatie speelt een rol. Het bestaande leed is bekend. Wil ik het eigenlijk wel oplossen of zijn de problemen een excuus om alles hetzelfde te houden? Durf ik mijn leven te veranderen, de confrontatie aangaan met mensen om mij heen? Dit zijn allerlei vragen die we kunnen stellen als we de drempels in ons leven gaan bekijken. Maar wel is het noodzakelijk in te zien wat er anders moet, welke stappen we moeten zetten om te veranderen, om een leven te leiden zoals we willen, waartoe we misschien geroepen zijn. Bekering Johannes preekte bekering, een omkering van het leven, het achterlaten van het kwade. Dat lijkt heel gemakkelijk: je laat je gewoon dopen en dan kun je opnieuw beginnen. De realiteit is niet zo gemakkelijk, want bekering vraagt om echt loslaten van het slechte, van het oude wat belemmert en dan nieuwe wegen gaan. Maar de doop van Johannes laat wel zien dat verandering mogelijk is, dat bevrijding mogelijk is. Het gaat misschien ons eigen vermogen te boven. We kunnen het niet alleen. Veel mensen krijgen psychologische hulp om te veranderen. Dan is het de taak van de psycholoog om de kluwen van problemen te helpen ontwarren. Bij kleinere dingen kan het al helpen om elkaar op te zoeken, iemand te hebben om mee te praten, iemand met een andere kijk op het probleem. Misschien is de knoop van andere kant wel zichtbaar. Hier stuiten we op de rol van geloof en kerk: wat de mens niet kan, kan God wel. Vroeger werd het sacrament van de biecht of verzoening vaak afgenomen. Ik heb inmiddels 1 keer bij iemand de biecht afgenomen. Het is jammer dat we het zo weinig doen. Het helpt om afstand te doen van waar we spijt van hebben. Door dat uit te spreken in vrijheid en door het geloof in de vergeving door God, kan het sacrament een manier zijn om het slechte van jezelf los te laten en opnieuw te beginnen. Dat werkt niet magisch, niet in plaats van eigen inspanning, niet zonder confrontatie en wellicht hebben we er soms psychologische hulp bij nodig. Toch kan het de verandering wel ondersteunen. Zo bieden geloof en kerk de inspiratie van het evangelie, de sacramenten of gewoon een gebed en een gemeenschap waar je geaccepteerd wordt. De weg van de Heer In de adventtijd gaan we op weg naar Kerstmis. Deze zondag wordt ons voorgehouden de weg te bereiden. Het gaat om drempels, ook de drempels in jezelf. Wat weerhoudt je om vrij te zijn, te leven als kind van God. Deze belemmeringen moeten we durven zien, de schaduwzijde van onszelf. Dan kunnen we afstand nemen en opnieuw beginnen. Het geloof biedt daarbij inspiratie, een kans voor verandering en een gemeenschap waar je vergeven wordt. Dat we moed mogen krijgen deze weg van bekering te gaan en Christus mogen ontmoeten.
|
||