Pastoor Jan Visser begon in 1963 met het symbolisch kerkhof. Kerkhoven rond kerken zijn verdwenen en dat is eigenlijk een gemis. Als iemand van de gemeenschap sterft, blijft hij of zij erbij horen. Je naam blijft leven.
Vandaar dit symbolische kerkhof: simpele houten kruisjes met namen en de data waartussen het aardse leven zich afspeelde.
Nabestaanden kunnen bij het in- en uitgaan van de kerk steeds even het kruisje groeten. Sommigen steken er ook een heel klein palmpaastakje aan.